PARP-RIDER CENTRE
ยินดีต้อนรับสู่ ห้องเรียน parp-rider จ้า

สำหรับ ปี 2553 นี้
พวกเราก็ขอ ให้ทุกท่านมีความสุขไปตลอดปี คิดสิ่งใดสมปรารถนา
ทางเว็บไซต์ ก็จะพยายามหาความรู้ ดีๆ มาฝากอยู่เสมอๆนะคะ
สำหรับตอนนี้เราก็เปลี่ยนธีมใหม่ ไฉไลกว่าเดิมแล้วขอเชิญติชมได้เลยนะคะ
รับสมัครทีมงาน
http://parp-rider.nsguru.com/posting.forum

DR_Pick/ผู้อำนวยการปาร์ปไรเดอร์

PARP-RIDER CENTRE

ศุนย์รวมความรู้ ข่าวสารการศึกษา สำหรับทุกเพศทุกวัย
 
บ้านบ้าน  PortalPortal  CalendarCalendar  GalleryGallery  ช่วยเหลือช่วยเหลือ  ค้นหาค้นหา  รายชื่อสมาชิกรายชื่อสมาชิก  กลุ่มผู้ใช้กลุ่มผู้ใช้  สมัครสมาชิก(Register)สมัครสมาชิก(Register)  เข้าสู่ระบบ(Log in)  
Latest topics
Navigation
 Portal
 Index
 รายชื่อสมาชิก
 ข้อมูลส่วนตัว(Profile)
 ช่วยเหลือ
 ค้นหา
Forum
Affiliates
free forum

Poll
คุณพอใจกับธีมใหม่ไหม?
1.พอใจ
37%
 37% [ 255 ]
2.เฉยๆ
25%
 25% [ 174 ]
3.ไม่พอใจ
37%
 37% [ 255 ]
คะแนนทั้งหมด : 684
clock

Share | 
 

 อาณาจักรโบราณ

อ่านหัวข้อก่อนหน้า อ่านหัวข้อถัดไป Go down 
ผู้ตั้งข้อความ
DR_Pick
ท่านผู้อำนวยการ
ท่านผู้อำนวยการ
avatar

จำนวนข้อความ : 485
หน่วยกิต : 1003557
ระดับชั้น : 0
Join date : 23/08/2009
: 23
ที่อยู่ : สยามประเทศ

ตั้งหัวข้อเรื่อง: อาณาจักรโบราณ   Sun Sep 27, 2009 8:04 pm

อาณาจักรโบราณ ในดินแดนประเทศไทย



ก่อน ที่ชนชาติไทยจะก่อตั้งอาณาจักรสุโขทัยขึ้นดินแดนไทยนั้น มีอาณาจักรโบราณถือกำเนิดอยู่แล้ว ต่างก็มีความเจริญและเอกลักษณ์เฉพาะตัวและได้ถ่ายทอดเป็นมรดกทางวัฒนธรรมสืบ มาถึงปัจจุบัน ที่สำคัญ ได้แก่

1. อาณาจักรฟูนัน คำว่า “ฟูนัน” ปรากฏ ในบันทึกของนักเดินเรือและพระชาวจีนที่เดินทางเข้ามาใน ภูมิภาคเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ ฟูนัน หมายถึง พนมหรือภูเขา สันนิษฐานว่าศูนย์กลางของอาณาจักรอยู่ที่เมืองออกแก้ว (OC-EO) บริเวณ ดินแดนสามเหลี่ยมปากแม่น้ำโขง ปัจจุบันอยู่ในประเทศเวียดนาม อาณาจักรฟูนัน เป็นอาณาจักรใหญ่มีอิทธิพลทางวัฒนธรรมกว้างขวางในดินแดนเอเชียตะวันออกเฉียง ใต้ เจริญรุ่งเรืองอยู่ในช่วงพุทธศตวรรษที่ 7-8 หลักฐานทางโบราณคดีที่พบที่เมืองอู่ทอง จังหวัดสุพรรณบุรี ได้แก่ เหรียญเงินและเครื่องประดับทองคำที่มีลักษณะคล้ายกับที่พบที่ออกแก้ว ประเทศเวียดนาม แสดงให้เห็นว่าอิทธิพลของฟูนันครอบคลุมดินแดนบางส่วนที่เป็นประเทศไทยใน ปัจจุบัน อาณาจักรฟูนันเสื่อมอำนาจลงในราวพุทธศตวรรษที่ 10 เนื่องจากถูกอาณาจักรเจนละรุกราน ทำให้แคว้นต่างๆ ที่เคยขึ้นอยู่กับอาณาจักรฟูนันแยกตัวเป็นอิสระ ชาวฟูนันมีวิถีชีวิตและขนบธรรมเนียมประเพณีคล้ายกับอินเดีย นับถือศาสนาพราหมณ์-ฮินดู ต่อมานับถือพระพุทธศาสนา

2. อาณาจักรทวารวดี คำว่า “ทวารวดี” ปรากฏในบันทึกการเดินทางของหลวงจีนว่า “โตโลโปตี”และเหรียญเงินโบราณที่พบที่จังหวัดนครปฐม สุพรรณบุรี และลพบุรี เป็นภาษาสันสกฤตว่า “ศรีทวารวดี ศวรปุณยะ” แปลว่า บุญของพระผู้เป็นเจ้าแห่งทวารวดี ศูนย์กลางของอาณาจักรทวารวดีอยู่บริเวณภาคกลางของไทยสันนิษฐานว่าอาจอยู่ที่ เมืองนครปฐมโบราณ หรือเมืองอู่ทอง จังหวัดสุพรรณบุรี หรือเมืองลพบุรี เชื่อว่าเจริญ รุ่งเรืองในช่วงพุทธศตวรรษที่ 12 และเสื่อมลงราวพุทธศตวรรษที่ 16 อาจเกิดจากแม่น้ำเปลี่ยนทิศทางเดินทำให้ต้องมีการอพยพไปอยู่ที่อื่น และเมื่อเขมรแผ่อิทธิพลเข้ามาสู่ในดินแดนภาคกลางของไทย ชาวทวารวดีรับอิทธิพลอินเดียทั้งด้านศาสนา ภาษา และศิลปกรรม แล้วแผ่ขยายวัฒนธรรมไปทั่วดินแดนต่างๆ ของไทย ชาวทวารวดีส่วนใหญ่นับถือศาสนาพุทธนิกายเถรวาทและเชื่อกันว่าอาจเป็นชนชาติ มอญ เพราะพบศิลาจารึกภาษามอญโบราณหลายหลักที่จังหวัดลพบุรี นครปฐม ลำพูน ซึ่งมีวัฒนธรรมแบบทวารวดีอยู่ด้วย

3. อาณาจักรลพบุรีหรือละโว้ เป็น เมืองที่มีความสำคัญต่อเนื่องตั้งแต่สมัยก่อนประวัติศาสตร์ มีที่ตั้งอยู่ในจุดยุทธศาสตร์ที่เหมาะสม มีเส้นทางติดต่อกับเมืองสำคัญที่อยู่รอบ หลักฐานจารึกบนเสาหินแปดเหลี่ยม แสดงว่า ผู้นำในเมืองนี้เป็นมอญ นอกจากนี้ในตำนานจามเทวีวงศ์ ยังระบุว่าพระนางจามเทวีเป็นสะใภ้ของเมืองละโว้ และศิลาจารึกที่พบในเมืองลำพูนก็จารึกด้วยภาษามอญ บทบาทของเมืองละโว้มีอยู่ 2 นัย คือ กลุ่มเมืองในบริเวณ ตะวันออกของแม่น้ำเจ้าพระยาที่อาจเป็นเมืองหลวงของอาณาจักรทวารวดีในราวพุทธ ศตวรรษที่ 12-14 และกลุ่มเมืองที่รับวัฒนธรรมจากอาณาจักรเขมร ตั้งแต่พุทธศตวรรษที่ 15 เป็นต้นมา ศูนย์กลางอยู่บริเวณภาคตะวันออก-เฉียงเหนือของไทย เมืองสำคัญ เช่น เมืองพิมาย จังหวัดนครศรีธรรมราช เมืองละโว้ จังหวัดลพบุรี และเมือง พนมรุ้ง จังหวัดบุรีรัมย์ เจริญรุ่งเรืองราวพุทธศตวรรษที่ 12-18 มีวัฒนธรรมคล้ายกับอาณาจักรเขมรโบราณในประเทศกัมพูชา ประชาชนส่วนใหญ่นับถือศาสนาพราหมณ์ ต่อมานับถือพระพุทธศาสนานิกายมหายานปรากฏร่องรอยในศาสนสถานจำนวนมาก เช่น ปราสาทภูมิโปน อำเภอสังขละ จังหวัดสุรินทร์ ปราสาทหินพิมาย จังหวัดนครราชสีมา ปราสาทศรีขรภูมิ จังหวัดศรีสะเกษ ปราสาทหินพนมรุ้ง จังหวัดบุรีรัมย์ พระปรางค์สามยอด จังหวัดลพบุรี ปราสาทเมืองสิงห์ จังหวัดกาญจนบุรี เป็นต้น

4. อาณาจักรศรีวิชัย เป็นอาณาจักรที่เจริญรุ่งเรืองเพราะเป็นเมืองท่าค้าขายทางทะเล ตั้งอยู่บนเส้นทางการค้าทางทะเลโบราณ อาณาจักรศรีวิชัยมีอิทธิพลครอบคลุมอยู่ในบริเวณภาคใต้ของไทย คาบสมุทรมลายู รวมทั้งเกาะสุมาตราของประเทศอินโดนีเซีย ศูนย์กลางของอาณาจักรอาจอยู่ที่เมืองไชยา จังหวัดสุราษฎร์ธานี หรือเมืองปาเล็มบัง บนเกาะสุมาตรา ประเทศอินโดนีเซีย เจริญรุ่งเรืองประมาณพุทธศตวรรษที่ 12-16 ประชาชนส่วนใหญ่นับถือศาสนาพราหมณ์ - ฮินดู ต่อมานับถือพระพุทธศาสนานิกายมหายาน ดังเช่นได้พบพระโพธิสัตว์ ปัทมปาณี นางปรัชญาปารมิตา พระโพธิสัตว์อวโลกิเตศวร เป็นต้น

5. อาณาจักรตามพรลิงค์ เป็นแคว้นเก่าแก่ที่มีความเจริญรุ่งเรืองมายาวนาน เชื่อว่าเจริญขึ้นตั้งแต่พุทธ-ศตวรรษที่ 7-8 เพราะปรากฏนามในคัมภีร์โบราณของอินเดีย ในเอกสารจีนเรียกว่า ต่านหม่าลิ่ง และในศิลาจารึกหลักที่ 24 (จารึกวัดหัวเวียง อำเภอไชยา จังหวัดสุราษฎร์ธานี) ซึ่งจารึกด้วยภาษาสันสกฤต อักษรแบบชวา ศูนย์กลางอยู่ที่จังหวัดนครศรีธรรมราช ในระยะแรกนับถือศาสนาพราหมณ์ - ฮินดูลัทธิไศวนิกาย และเคยตกอยู่ใต้อำนาจของอาณาจักรศรีวิชัยในพุทธศตวรรษที่ 14 ต่อมาในพุทธศตวรรษที่ 16 ได้ถูกกองทัพเรือของพระเจ้าราเชนทรโจฬะที่ 1 แห่งอาณาจักรโจฬะ (ภาคใต้ของอินเดีย) โจมตีอาณาจักรศรีวิชัยและเมืองขึ้น รวมทั้งอาณาจักรตามพรลิงค์ด้วย ทำให้อาณาจักรศรีวิชัยสิ้นสุดลง ในพุทธศตวรรษที่ 17 อาณาจักรตามพรลิงค์เปลี่ยนมานับถือพระพุทธศาสนานิกายเถรวาทลัทธิลังกาวงศ์ และได้กลายเป็นศูนย์กลางแผ่ขยายพระพุทธศาสนาไปทั่วดินแดนไทย และคาบสมุทรมลายู เมืองสำคัญของอาณาจักรนี้ ได้แก่ เมืองไชยา เมืองสทิงพระ (สงขลา และพัทลุง) เมืองสิบสองนักษัตร

6. แคว้นศรีจนาศะ ในราวพุทธศตวรรษที่ 13-14 เป็นกลุ่มบ้านเมืองที่มีอิสระในการปกครองตนเองในบริเวณภาคตะวันออกเฉียง เหนือของดินแดนไทย และมีความสัมพันธ์ทางด้านวัฒนธรรมกับอาณาจักรเจนละ (ต่อมาได้พัฒนาเป็นอาณาจักรกัมพูชา) ศูนย์กลางของแคว้นยังไม่สามารถระบุได้แน่นอน แต่พบศิลาจารึกของแคว้นศรีจนาศะที่เมืองเสมา อำเภอสูงเนิน จังหวัดนครราชสีมา และเมืองเก่าของอยุธยา ซึ่งเข้าใจว่าถูกย้ายมาจากที่อื่น


ร่องรอยเมืองโบราณในดินแดนไทย

ร่องรอยเมืองโบราณในดินแดนไทยที่ปรากฏหลักฐานเป็นคันน้ำ คูดิน และหลักฐานทางโบราณวัตถุในแต่ละภูมิภาค ซึ่งมีการรับวัฒนธรรมอินเดียมาผสมผสานกับวัฒนธรรมของตนเอง ที่สำคัญคือ ความเชื่อในศาสนา และภาษา เช่น ภาษาสันสกฤต ตัวอักษรอินเดียใต้ ทำให้เกิดเป็นเมืองในยุคกึ่งก่อนประวัติศาสตร์ มีดังนี้

1. ภาคกลาง ภาคตะวันตก และภาคตะวันออก ได้แก่ เมืองอู่ทอง จังหวัดสุพรรณบุรี เมืองดงละคร จังหวัดนครนายก เมืองคูเมือง อำเภออินทร์บุรี จังหวัดสิงห์บุรี เมืองคูบัว จังหวัดราชบุรี เมืองนครปฐมโบราณ เมืองพงตึก จังหวัดกาญจนบุรี เมืองพระรถ จังหวัดชลบุรี เมืองศรีเทพ จังหวัดเพชรบูรณ์ เมืองศรีมโหสถ จังหวัดปราจีนบุรี เมืองซับจำปา จังหวัดลพบุรี เมืองดงคอน จังหวัดชัยนาท เมืองละโว้ จังหวัดลพบุรี

2. ภาคใต้ ส่วนใหญ่เป็นเมืองท่าทางแถบทะเลอันดามันและอ่าวไทย เพราะพบโบราณวัตถุที่เป็นสินค้าจากอินเดียและตะวันออกกลาง ได้แก่ ควนลูกปัด อำเภอคลองท่อม จังหวัดกระบี่ เขาสามแก้ว จังหวัดชุมพร เมืองบ้านท่าเรือ และเมืองพระเวียง อำเภอเมืองนครศรีธรรมราช เมืองสทิงพระในจังหวัดสงขลา และพัทลุง เมืองไชยา จังหวัดสุราษฎร์ธานี เมืองตักโกละ อำเภอตะกั่วป่า จังหวัดพังงา

3. ภาคตะวันออกเฉียงเหนือ ได้แก่ เมืองฟ้าแดดสงยาง จังหวัดกาฬสินธุ์ เมืองกันทรวิชัย จังหวัดมหาสารคาม

4. ภาคเหนือ ได้แก่ เมืองลำพูน หรือหริภุญไชย จังหวัดลำพูน เวียงมโน อำเภอหางดง จังหวัดเชียงใหม่ เวียงท่ากาน อำเภอสันป่าตอง จังหวัดเชียงใหม่ เวียงเกาะ อำเภอจอมทอง จังหวัดเชียงใหม่

ที่มา : http://www.maceducation.com/e-knowledge/2413117100/07.htm

_________________
อันปัญญา ย่อมเกิดจากการใช้งาน
ขึ้นไปข้างบน Go down
ดูข้อมูลส่วนตัว http://parp-rider.nsguru.com
 
อาณาจักรโบราณ
อ่านหัวข้อก่อนหน้า อ่านหัวข้อถัดไป ขึ้นไปข้างบน 
หน้า 1 จาก 1

Permissions in this forum:คุณไม่สามารถพิมพ์ตอบ
PARP-RIDER CENTRE :: 5 วิชามาร :: ซาตานสังคมศึกษา ศาสนา และวัฒนธรรม-
ไปที่: